UYLUK KEMİĞİ (Femur). Üst bacak kemiğidir. Vücuttaki en büyük ve en kuvvetli kemiktir. Üst ucunda, pelvis’in acetabulum adı verilen girintisi içinde eklem yapar. Alt ucu, alt bacağın bü­yük kemiği olan tibya ile, dizde eklemleşir. Diz ekleminin ön yüzünde dizka-pağı kemiği vardır. Diz eklemi, tek ek­senli bir eklemdir. Gövdenin ayak üze­rindeki dönme hareketi ise, kalçada olur.

 

Femur başı ve boynu ile femur cismi arasında 125 derecelik bir açı vardır ve dönme, femur başı ile alt ucunu birleş­tiren eksen üzerinde taşınmaktadır. Fe-mur’un en çok kınlabilen yeri, boynu­nun, femur başı veya cismi ile birleştiği bölgeleridir. Gençlerde bu tip kırığa pek rastlanmaz, çünkü boynun iç bölümü ve femur cismi, kuvvet çizgileri boyunca, kaim kemik dokusuyla sağlamlaştırılmış­tır. İleri yaşlarda ise, kemik esnekliğini kaybettiğinden, önemsiz bir düşme sonu­cu dahi, femur boynu kırılabilir. Burada tedavi şekli, içten tespittir:

 

Femur başı, özel bir çiviyle yerine tespit edilir ve hasta, hemen yürüyebilir (böylelikle, yaşlı bir kişinin uzun süre yatırılması ve bunun sakıncaları önlenmiş olur). Femur cismi kırığı, çok ciddi bir kırık olup, genellikle çok şiddetli bir darbe sonucu görülür. Bu durumda, bacaklar birbirine bağlanıp, hasta, mümkün olan süratle hastaneye götürülmelidir, çünkü bu kırıkla birlikte bir şok görülmesi söz konusudur.

 

Bunun tedavisi, çekme ile­dir ve epey zaman alır (3 ay yatakta ve yaklaşık olarak 6 ay alçıda yürüme şek­linde olduğundan, kişi, ancak 9 ay son­ra iş görebilir). Bütün bu tedavi süre­since, kas ve eklemleri hareket ettirici egzersizler yapılmalıdır; aksi halde ba­cak zayıflar ve bükülmesi çok güçleşir.

 

UYUM (Akomodasyon).

 

Esnek dokudan yapılmış olan göz merceğinin şekli, mer­ceği çevreleyen kirpiksi kasların (muscu-li ciliares) kasılmasıyla değişebilmekte­dir. Bu olaym sonucu, bir fotoğraf ma­kinesi veya teleskop merceğinin ayarlan­masına benzetilebilir, yani, göz merce­ğinin konveksliğinin değişmesiyle, göz değişik uzaklıktaki cisimleri net göre­bilir ve bu olay, “uyum” diye adlandırı­lır. Yaşur ilerlemesiyle, göz merceği es­nekliğini kaybetmekte ve uyum güçleş­mektedir, bkz. Göz.