HİPOTERMİ. Vücut ısısının, normal­den alçak olmasıdır. Normalden soğuk oldukları zaman, dokuların oksijen ge­reksinimleri azaldığından ve böylece, do­kuların kanlanması da azalacağından ba­zı kalp ve beyin ameliyatlarını kansız koşullarda gerçekleştirebilmek için, cer­rah, yapay tekniklerle, vücutta bir hipo-termi yaratır. Bunun dışında, özellikle ihtiyarlarda yaşamı tehdit eden ve ken­diliğinden ortaya çıkan hipotermi duru­mu vardır. Genellikle yaşlı, fakir, yalnız yaşayan, zihinsel dengesini kaybetmiş ki­şilerin kendilerine yeterli ısıyı yaratama­maları, bu durumu doğurur. Gençlerde, vücudun ısı kaybı, çeşitli fizyolojik (bkz. Fizyoloji) mekanizmayla karşılandığı hal­de, yaşlılarda bu sistem gerektiği gibi işleyemez. Bu durum, geçmişte ihmal edilmiştir, çünkü hipotermiye rağmen ve hatta vücut ısısı 32,2 dereceye kadar dü­şebildiği halde, kişi bu gerçeğin farkına varmaz. Yaş, zafiyet, soğuktan korunamama dışında, kalp hastalığı, zatüre, bazı ilaçlar ve alkol de hipotermi’ye yol açar.

 

 

Hipotermi belirtileri, bilinç bulanıklığı, solunum ve nabız yavaşlaması, kan ba­sıncının alçalmasıdır. Vücudun çıplak ol­mayan bölümleri dahi doktor tarafından soğuk bulunduğu halde, kişi bunun far­kında değildir. Tedavi: Acil tedavi gereklidir. En önemli husus, vücudu ısıtmamak’tır, çün­kü, dolaşımın bozuk olduğu bu durum­da, ısı uygulaması kanı, yaşam için ge­rekli organlardan çekecektir. Hasta, yal­nız daha fazla ısı kaybını önlemek ama­cıyla iyice örtülür ve vücut ısısının ken­diliğinden yükselmesi beklenir. Daha be­lirli tedavi, doktor tarafından uygulan­malıdır. Hipotermi, yeni doğanlarda da bir tehlikedir, bkz. Donmak.