PIHTILAŞMA (Koagülasyon). Pıhtılaş­ma, oldukça karmaşık bir olaydır. As­lında, dolaşımdaki fibrinojen adlı bir madde, pıhtının çatısını yapan ve erime­yen fibrin’e dönüşmektedir. Şimdiye ka­dar pıhtı oluşumunda rolü olan 13 fak­tör keşfedilmiştir. Bu faktörlerin tümü­nün normal çalışması halinde, yaralanan doku sıvısında bulunan tromboplastin, dolaşımdaki protrombini, trombine dö­nüştürmekte, bu da fibrinojeni etkileyip, fibrin haline gelmesine yol açmaktadır. Bu olayda, kalsiyum ve kandaki trombo sitlerin rolü büyüktür. Trombositler, ya­ra bölgesinde toplanıp, yıkılmış ya da kesilmiş kan damarında, kan sızmasını önleyen bir tıkaç yapmakta ve bu arada da, pıhtılaşma için gerekli olan madde­leri açığa çıkarmaktadır. Pıhtı oluşmaya başlayınca, bunu sınırlayan bir karşıt olayın yokluğunda, tüm kan daman sis­temi pıhtıyla dolabilir. Gerçekten de, kandaki plasminojen, kan damarlarının zedelenmesi halinde, trombini yıkan bir enzim olan plasmine dönüşmektedir. Bir damarın yaralanmasıyla pıhtı oluşmaya başlar başlamaz aynı yaralanmanın et­kisiyle ortaya çıkan plasmin, bu pıhtının aşırı büyümesini engellemekte ve bir gün içinde vücutta, çok sayıda, bu tür kar­şıt olaylar yer almaktadır. Bu gibi kar­maşık bir mekanizmanın yer yer aksa-yabileceği doğaldır. Kan pıhtılaşma me­kanizmasının çeşitli anormallikleri bilin­mektedir. Pıhtılaşmayla ilgili en iyi tanı­nan hastalık, hemofilidir .