Kişinin, ağrılı dış uyaranlara cevap vermemesi hâline ve tam bir bilinç kaybı ile seyreden du­ruma koma adı verilir. Komadaki bir insan uyuyor gibidir. Solunum azalması, hipotansi­yon, reflekslere cevap vermemek ve sfinkter-lerin kontrolünün kaybına bağlı olarak idrar ve dışkı kaçırma gibi durumlar da beraber bulu­nabilir. Sıklık derecesine göre şu hâllerde orta­ya çıkar: Alkol zehirlenmeleri, beyin hastalıkları (özel­likle travma ve beyin kanaması), diabet, iç ka­nama, ilâç zehirlenmeleri, epilepsi, kalp hasta­lıkları, şiddetli infeksiyonlar. Komaya giren kişi, derin uykuya dalmış gibi­dir. Fakat sarsılarak uyandırılması mümkün değildir. Çünkü “tepki gösteremez”, savunma reflekslerinden yoksundur. Ne oturabilir, ne ayakta durabilir. Başını dik tutamaz, çünkü kas gücünü yitirmiştir. Buna karşılık felç ol­muş da sayılmaz, hatta bazı hareketler de ya­pabilir, ama bunlar eşgüdümden yoksundur. Ancak komadaki kısmin solunumu âdeta nor­maldir ve kan dolaşımı da nabızdan ölçülebi­lir. Solunumun durması tehlikesiyle karşı kar­şıya kalsa da, solunum yeteneğini sürdürür. Koma durumunu ancak bir doktor saptayabi­lir ve tedavisini sağlayabilir. Bazı hâllerde, ko­maya giren kişi düzelip iyileşir. Yavaş yavaş “uyanır”, beyin fonksiyonları yerine gelir.